Bestedingen Treelo > Big Brother Mouse
via sponsors de boeken doneren aan de vele kinderen die hier in Laos nog nooit een leuk boek (met plaatjes) hebben gelezen of zelfs gezien! In heel Laos zijn nog maar weinig boeken te vinden en de paar boeken die er zijn bestaan uit alleen letters, die saaie teksten vormen.Door deze nieuwe soort boeken (die wij in Nederland wel al jaaaren hebben) wordt de kinderen duidelijk dat er ook leuke boeken zijn en wordt hen op een leuke manier lezen geleerd. Als ze vooruit willen komen is het zó belangrijk dat ze leren lezen. Met thema's als piraten en dino's wordt de interesse van de kinderen gewekt en voor oudere kinderen zijn er tweetalige boeken in het Lao en Engels.
We gaan vanochtend naar de "winkel" van Big Brother Mouse om te zien wat het allemaal inhoudt. Ruim een uur stellen we vragen, kijken we mee over de schouder van één van de tekenaars en snuffelen we door de boekjes. We komen aan de weet dat er ook een mogelijkheid is om een school een "boekenfeest" kado te 
doen. Er worden dan activiteiten gedaan met de kinderen en de beschikbare boeken worden allemaal kort geïntroduceerd. Aan het eind mag elk kind een boek uitkiezen en is het dan de trotse bezitter van een echt boek. Voor het eerst in zijn leven waarschijnlijk.
De leerkrachten op school krijgen uitleg over hoe ze met deze nieuwe boeken moeten omgaan en er blijven 50 boeken op de school achter om te ruilen als kinderen hun boek uit hebben. We vinden dit allebei een fantastische actie voor Treelo en maken afspraken om maandag of dinsdag naar een ver afgelegen school in het dorp Long Law te gaan, waar we het "boekenfeest" zullen gaan geven. Er zitten maar liefst 228 kinderen op de school, afkomstig uit omringende Khmu- en Hmong-dorpen. Waarschijnlijk heeft geen van de kinderen ooit een "leuk" boek gezien, laat staan zelf gehad. We zijn erg benieuwd... (wordt vervolgd)
Voor 225 euro wordt het hele feest gefinancierd en krijgt elk kind zijn of haar eigen boek. Ook blijven dan op de school nog 50 boeken achter, waar ze omgeruild kunnen worden voor een andere.
Voor meer info over wat we precies gaan doen: www.bigbrothermouse.com
07-01-2008 Vanochtend zijn we vroeg uit de veren, want vandaag gaan we met Big Brother Mouse op pad. Gisteravond kregen we te horen dat alles, lekker Aziatisch, toch iets anders gaat dan gepland. De leerkrachten van de school waar we heen zouden gaan zijn vandaag op cursus, dus de school is dicht. Daarom gaan we naar een andere school met maar liefst 239 kinderen, verdeeld over 5 klassen, in Long Laued, waar ook weer les gegeven wordt aan kinderen uit verschillende omringende dorpen.
Als alle spullen ingeladen zijn en we op de markt nog zo'n 250 mandarijnen hebben gekocht gaan we op weg. Na een half uur verlaten we de verharde weg en via een stoffige en erg hobbelige weg komen we tegen 9 uur aan bij de school. Het stenen gebouw staat er pas 3 jaar; daarvoor liepen de kinderen 20 minuten verder naar een andere (houten) school. Voorzieningen zijn er verder niet. Plassen doe je buiten in de bosjes (zien we jongetjes tenminste doen) en behalve kale, houten bankjes, waar 3 of 4 kinderen zitten op een plek waar wij 2 normaal zouden 
vinden, een schoolbord en een enkel rekenboek is er in de klassen niks te vinden.
Wat er allemaal volgt vinden de kinderen geweldig! Met open mond wordt de instructie van de tekenles gevolgt en als de papieren en potloden worden uitgedeeld doen ze allemaal hun uiterste best om er iets moois van te maken. De jongere kinderen durven eerst niet zo goed. Ze zijn dit duidelijk niet gewend, maar met een beetje hulp lukt het wel. De rest van het dorp staat zich bij de ramen van de lokalen te vergapen.
Siphone van Big Brother Mouse komt ons tijdens de tekenles vertellen dat de hoofdman van het dorp graag een Baasïi ceremonie wil houden na de aktiviteiten, om ons te bedanken voor alles. We hebben geen idee wat dit inhoudt, maar weigeren is vast onbeleefd en het lijkt ons wel wat... een leuk feestje. Even later zien we één van de vrouwen met een kip onder de arm op de hoofdman afstevenen om daar na goedkeuring weer mee te verdwijnen. We krijgen zo het idee dat die kip niet heel lang meer zal kakelen.
Dan volgen voor de kinderen de spelletjes, die voor grote hilariteit zorgen. Bezorgd staan we klaar om de huilende of boze verliezer op te vangen, maar die is er niet. De kinderen genieten ervan en of ze winnen of verliezen, aan de beurt komen om "hem te zijn" of niet, ze vermaken zich allemaal. Na een grote beker ranja en een mandarijn (één voor één per kind uitgedeeld, om stiekem 2 pakken door kinderen met honger te voorkomen) leren de enthousiaste medewerkers van Big Brother Mouse de kinderen een liedje aan over leren lezen. Ergens daar tussendoor zien ook we een grote, rokende, gare kip langskomen op een schaal. En dan mag, na een korte uitleg, iedereen een boek kiezen en wordt er aandachtig in de boeken gebladerd en gelezen. Aan leerkrachten en leerlingen wordt het systeem van boeken ruilen met elkaar en op school uitgelegd en na een groepsfoto gaan ze blij, met hun boek zorgvuldig in hun tas, naar huis. Ze hebben, zonder twijfel, een geweldige dag achter de rug en we hopen dat ze door hun nieuwe boek worden uitgedaagd om meer te gaan lezen.
Als wij de "feestzaal" betreden zien we daar weer onze kip terug, keurig "opgebaard" op een schaal, temidden van nog meer eten. We gaan allemaal om de tafel met eten op de grond zitten en iedereen houdt de rand van de tafel vast. Er wordt gebeden en daarna krijgen Peter en ik én ook alle Big Brother Mouse mensen van elke leerkracht en van het dorpshoofd een geknoopt, katoenen touwtje om elke pols. Nadat er opnieuw gebeden gezegd zijn, terwijl we nu allemaal weer de schaal met kip vasthouden (en de goede 
geesten dus gekomen zijn) wordt er uit een glas Lao Lao (uiteraard zelf gestookt) door iedereen een slok genomen. Daarna begint het eten en gaan de leerkrachten om beurten met een vol glas Beerlao de kring rond. Elk glas dat je aangeboden krijgt dien je tot de bodem leeg te drinken, dus aan het eind van de maaltijd ziet iedereen een beetje dubbel. Gelukkig lijkt onze chauffeur nog goed nuchter en worden we na het afscheid veilig thuisgebracht.
We zijn doodmoe als we weer bij het guesthouse terug zijn, maar komt dat nou door het vroege opstaan, de drank of de vele indrukken?
Klik op bovenstaand filmpje om even bijna-live bij het boekenfeest te zijn.
KLIK HIER om je opdracht aan ons door te geven!