Werk > baan opzeggen of onbetaald verlof?

Ondanks dat Peter het naar z'n zin heeft bij BestThings.nl en Yvonne haar groep 3 én collega's zeker zal gaan missen, werken wij toch vooral om te leven. Aangezien we aan het begin van onze reis voldoende financiële middelen verzameld hebben om het een hele tijd uit te kunnen houden in Azië, en wellicht in nog enkele andere delen van de wereld, zeiden we beiden onze baan op.

groep 3

We zijn ons ervan bewust dat aan deze beslissing het risico zit om arbeidsongeschikt te raken zonder recht op een uitkering. We hebben daarom een hele tijd getwijfeld of dit wel de juiste keuze zou zijn, maar wist je dat het overgrote deel van de wereldbevolking dit risico hun hele leven lang loopt, omdat er in hun land nooit iets wordt uitgekeerd bij arbeidsongeschiktheid? Wij denken dat we de stap maar wagen voor die 2 jaar (?) die we onderweg zullen zijn.

Over de 2 % die we elk jaar gekort zullen worden op onze AOW kunnen we niet echt wakker liggen. In de paar jaar die we nu werken is ons al een heel wat groter bedrag door de neus geboord met alle wijzigingen op het gebied van pensioenen en premies. Er zijn trouwens verschillende manieren om het gemiste geld te compenseren, dit geldt ook voor de pensioenopbouw die bij ontslag stopt.

Ook de ANW premie wordt gestopt, maar we hebben een goede uitvaartverzekering, waarvoor we al jaren premie betalen en waarmee de nabestaanden zich in dat geval best zullen redden.

Voor iedereen die bovenstaande toch een bezwaar vindt, biedt de levensloopregeling misschien uitkomst. PotlodenHet is dan wel even wat langer sparen voor je weg kunt, maar dan kun je in elk geval je baan en alle bijbehorende zekerheden behouden.
Ook is er nog de mogelijkheid van onbetaald verlof. Houdt er dan wel rekening mee dat in veel gevallen het werknemersdeel van alle premies door jou zelf betaald zullen moeten worden. In ons geval liep dit nogal op. Bovendien zullen niet alle werkgevers staan te springen voor deze regeling, zeker niet als het om een periode van bijvoorbeeld een jaar of langer gaat.

Onderweg zullen we ons waarschijnlijk regelmatig inzetten om het leven van mensen die we ontmoeten wat aangenamer te maken, maar dat zien wij niet als werk en deze bezigheden willen we ook zeker niet van te voren plannen. We hoeven er zelf niet beter van te worden als we de handen uit de mouwen steken, maar zijn zeker niet van plan hiervoor een groot bedrag aan een organisatie te betalen nog voordat we ook maar gezien hebben wat we zullen gaan doen. We zien meer in spontane acties op plekken waar ons dat noodzakelijk of boeiend lijkt en willen zien wat op ons pad komt.